jolanda van gennip

Van Gennip brengt haar olieverf in dikke lagen op het doek aan, ja, begraaft ze zelfs onder de verfmassa. De verf is als plastisch materiaal ingezet, vormt met geknede en samengeperste knobbels , verdikkingen, vermengde en met verfklonters aangebrachte stukken, een ongelooflijk
krachtig, reliëfachtige presentatie.
Color en Paint- kleur/en verf -zijn hier gelijkwaardige parameters.
De schilderijen doen zowel een beroep op het oog als op de toppen van de vingers en lokken met hun tastbaarheid een wens tot aanraking uit.

Dr. Peter Lodermeyer

Van Gennip maakt stroeve landschappen in verleidelijke kleuren, herleidbaar misschien tot beelden in haar herinnering die zouden oplossen in het niets als zij er geen permanente vorm aan gaf. Het wonderlijke is dat ze hun visuele gedaante pas aannemen tijdens het schilderen, en dat dan pas kan worden vastgesteld of ze beantwoorden aan de mix van weten en verlangen die de aanleiding was om aan het werk te gaan. Natuurimpressies, associaties met andere kunst, dichterlijke taal, groeiprocessen en stollingsverschijnselen. En hoewel zij ze heeft losgewrikt, is dit nieuwe landschap groter dan wat zij in gedachten had. Groot genoeg voor haar om in te verdwijnen, voor anderen om in thuis te raken.

Rob Smolders