wim biewenga

Voor Wim Biewenga zijn herinneringen vaak een inspiratie -bron bij het schilderen waarbij het sentiment van die herinnering niet meer van belang is. De herinnering is in eerste instantie een gegeven, van waaruit hij werkt. Evenals de voor hem typische materiaalkeuze en kleuren een gegeven is. Zo zijn ook de kraai, de hond , de wolk, de zwarte vlek, de meccano, de amaryl , voor hem zijn gereedschap , om zijn doel te bereiken. Betekenisvol of betekenisloos. De beelden nodigen weliswaar uit tot associatie, maar soms door de absurditeit of soms door de humor of de tekst, is er nooit een eenduidig antwoord.
Het werk toont een wereld van stilte, ruimte en poëzie.

Bijzonder zijn de tekeningen, die hij maakte op papier uit de werkdagboeken uit de jaren 30 van zijn vader Tjasse Willem, landbouwer op “ Het Hooge Land ”.
( Zeerijp, Gron.)

De puur zakelijke tekst is het uitgangspunt geworden van een poëtische expressie van de herinneringen aan vroeger.