maurice braspenning

IN DE NIEUWE SERIE WERKEN SCHILDERT BRASPENNING BINNENRUIMTES

De muren van de ruimtes zijn dik en uit verf opgebouwd. Ze treden letterlijk buiten de kaders van het schilderij met hun aangekoekte randen. Dit creëert een grote mate van ruimtelijkheid waardoor je het gevoel hebt het schilderij binnen te kunnen stappen. Het zijn binnenruimtes waar voorwerpen elkaar ontmoeten. Er staat platenspeler. Een kaal peertje hangt aan het plafond. Een stoel. Een zwaluw luciferdoosje. De menselijke afwezigheid vergroot een sfeer van verstilling, alles lijkt bevroren in tijd.

Als je inzoomt op de muur ontdek je een klein vierkant gat waar iets uitloopt. Een kattenluikje? Zelf benoemt Braspenning het als ‘overgangen’. Het suggereert een ruimte achter de ruimte.
De kunstenaar verteld dat een reis naar North Dakota( de staat van 10000 meren) hier zijn oorsprong in vond.
‘Rijdend over bevroren meren om te gaan icefishing, besefte ik dat er een wereld onder mijn voeten gaande was. Dit gegeven kon ik terug in Nederland niet meer loslaten. In elke ruimte waar ik ben, ben ik me ervan bewust dat er achter die muur of onder mijn voeten een andere ruimte is waar iets gaande is. Het besef dat elke begrenzing een nieuw begin is en dat er meer is onder het oppervlak.’

Aan de muur hangen schilderijen en foto’s.
Er zijn verwijzingen naar de kunstgeschiedenis, van mensen die hij bewondert.
Zo zie je Léon Spilliaert voorbij komen of Rembrandt maar ook muziekanten zoals Nina Simone. In een werk zien we een platenspeler en ernaast een origami zwarte zwaan, een nummer dat Simone zong ‘Black Swan’.
Aan de wand zien wie een foto op de muur geprikt met spelden van het geboortehuis van haar.

‘Door werk te schilderen uit een andere periode heb ik even het gevoel dat ik aan het tijdreizen ben en even contact heb met iemand uit een andere eeuw.’

Download CV