nicolas dings

Tussen elegantie en ontregeling

Nicolas Dings behoort tot de meest eigenzinnige en herkenbare beeldende kunstenaars van Nederland. In zijn recente werk verfijnt hij zijn beeldtaal tot een spannende combinatie van elegantie, absurdisme en subtiele ontregeling. Sculpturen, installaties en schilderijen ogen verleidelijk, maar dragen altijd een lichte dreiging in zich.

Een opvallende plaats binnen zijn recente oeuvre nemen de keramische bloemstukken in, die zijn geïnspireerd door 17e-eeuwse stillevens van meesters als Jan Davidsz. de Heem en Rachel Ruysch. Net als bij deze schilders draait het om overvloed, compositie en verfijning, maar krijgt het een uitgesproken hedendaagse draai. Tussen weelderige bloemvormen, vaak fantasiehybriden die zich onttrekken aan botanische logica, duiken hoofdjes, kopjes, blikjes en andere alledaagse objecten op.

Waar de historische stillevens verwezen naar vergankelijkheid en rijkdom, confronteert Dings de kijker met consumptie, kunstmatigheid en de dunne grens tussen natuur en cultuur. De esthetiek is onmiskenbaar maar nooit onschuldig: wat bloeit, wringt tegelijkertijd. De beeldtaal is een elegante mix van schoonheid en verval die verleidt, maar weigert gerust te stellen.

Met humor, vakmanschap en een scherp oog voor detail nodigen Dings nieuwe werken uit tot kijken, glimlachen en reflectie.